Το Παλαί Μπουρμπόν στο Παρίσι, έδρα της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης. Φωτογραφία αρχείου.

Τι αναφέρει σημείωμα της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι

Οι συζητήσεις επί του Σχεδίου Νόμου για τον Προϋπολογισμό (PLF) του 2027 διεξάγονται υπό το πρίσμα μιας απρόσμενης μακροοικονομικής εξέλιξης στη γαλλική οικονομία, αναφέρει σημείωμα της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι, σημειώνοντας πως ο αρχικός κυβερνητικός σχεδιασμός προέβλεπε ανάπτυξη 0,5% και πληθωρισμό 2,1% για το 2026, στοχεύοντας σε ανάπτυξη 1% και πληθωρισμό 1,8% το 2027, προκειμένου το έλλειμμα να περιοριστεί στο 5% του ΑΕΠ.

Ωστόσο, η πρόβλεψη για μεγέθυνση 1% κρίνεται πλέον υπεραισιόδοξη από τους θεσμούς, με τα νεότερα ρεαλιστικά σενάρια να περιορίζουν την ανάπτυξη μεταξύ 0,3% και 0,4%. Υπό αυτές τις συνθήκες, το Υπουργείο Οικονομικών αναγνωρίζει επισήμως ότι τα ήδη προταθέντα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, ύψους 43 δισεκ. ευρώ, δεν επαρκούν για τη διασφάλιση του δημοσιονομικού στόχου, προαναγγέλλοντας την ανάγκη περαιτέρω δραστικών παρεμβάσεων.

Το έλλειμμα

Αναφορικά με το τρέχον έτος, το Υπουργείο διατηρεί τον αναθεωρημένο στόχο ελλείμματος στο 5,4%, αποδίδοντας την ύφεση (-0,1% το γ’ τρίμηνο) όχι μόνο στο ενεργειακό κόστος και τα υψηλά επιτόκια, αλλά και στην πολιτική αβεβαιότητα που έχει περιορίσει σημαντικά τις εταιρικές επενδύσεις, καθώς και στις πρωτοφανείς ξηρασίες που έπληξαν τη χώρα. Για τη συγκράτηση του ελλείμματος, εν μέσω εκτίναξης του κόστους εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους κατά 3,5 δισεκ. ευρώ επιπλέον του αρχικού προϋπολογισμού, η γαλλική Κυβέρνηση προχώρησε σε επώδυνες περικοπές μέσω του διορθωτικού προϋπολογισμού (PLFG), ακυρώνοντας πιστώσεις 1,2 δισεκ. για την ενέργεια και 600 εκατ. ευρώ από το επενδυτικό πρόγραμμα «France 2030», ενώ αναγκάστηκε να εγγράψει πρόσθετες δαπάνες 1 δισεκ. ευρώ προς κάλυψη επισφαλειών από τα Κρατικά Εγγυημένα Δάνεια (PGE).

Το δυσμενές περιβάλλον

Σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον, το κυβερνητικό σχέδιο αναδιανομής των βαρών προέβλεπε σημαντικές δημοσιονομικές επιβαρύνσεις για τη συνταξιουχική βάση. Σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών, οι συνταξιούχοι καλούνταν να επωμιστούν έως και το 60% της συνολικής δημοσιονομικής προσπάθειας των νοικοκυριών (ήτοι 5,2 δισεκ. ευρώ). Για την επίτευξη αυτού του στόχου, η Kυβέρνηση προέκρινε δύο βασικά μέτρα: τη μη τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συντάξεων άνω των 1.260 ευρώ και την επιβολή πλαφόν στην έκπτωση φόρου 10%, με εκτιμώμενη απόδοση 1,4 δισεκ. ευρώ. Αμφότερες οι παρεμβάσεις, ωστόσο, συνάντησαν ισχυρές αντιστάσεις και απορρίφθηκαν από τους βουλευτές, ανατρέποντας τον αρχικό σχεδιασμό.

Η μη έγκριση των προτεινόμενων μέτρων καθιστά ακόμη πιο επισφαλή τη συνολική ισορροπία της Κοινωνικής Ασφάλισης, η οποία ήδη συμπιέζεται διττώς: αφενός από την αναστολή της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, που εκτιμάται ότι προκάλεσε φέτος ένα απρόσμενο κύμα 905.000 αιτημάτων πρόωρης αποχώρησης, και αφετέρου από τον διακηρυγμένο, πλην όμως πλέον εξαιρετικά αβέβαιο, κυβερνητικό στόχο να περιοριστεί η αύξηση των εθνικών δαπανών υγείας (ONDAM) αυστηρά στο 2% για το 2027.

Ο επιχειρηματικός τομέας

Ανάλογη πίεση υφίσταται και ο επιχειρηματικός τομέας, καθώς ο κυβερνητικός σχεδιασμός προβλέπει αύξηση των υποχρεωτικών κρατήσεων κατά 0,3% του ΑΕΠ το 2027. Ως προς το ύψος της εν λόγω επιβάρυνσης καταγράφεται σημαντική απόκλιση: το Υπουργείο Οικονομικών υπολογίζει το πρόσθετο κόστος στα 6,5 δισεκ. ευρώ, ενώ η εργοδοτική ομοσπονδία (MEDEF) εκτιμά ότι αυτό θα προσεγγίσει τα 20 δισεκ. ευρώ. Μεταξύ των προτεινόμενων μέτρων για την άντληση των σχετικών πόρων συγκαταλέγονται η αναμόρφωση του καθεστώτος μεταβίβασης επιχειρήσεων προς περιορισμό των φορολογικών απαλλαγών και η παράταση της ειδικής εισφοράς για τις μεγάλες εταιρείες. Κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην Εθνοσυνέλευση, ωστόσο, η καταψήφιση της ειδικής εισφοράς, σε συνδυασμό με τη διαγραφή άλλων επιμέρους άρθρων, περιόρισε αισθητά τα προσδοκώμενα δημόσια έσοδα.

Η φορολογία

Η εκτεταμένη τροποποίηση του φορολογικού σκέλους του προϋπολογισμού, κατόπιν εξέτασης περίπου 3.400 τροπολογιών, οδήγησε τελικά στην ομόφωνη καταψήφισή του από την Ολομέλεια στις 4 Νοεμβρίου, με 458 ψήφους κατά. Σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών, εάν το κείμενο είχε υιοθετηθεί με τις αλλαγές που ενέκρινε η Εθνοσυνέλευση, θα προκαλούσε σημαντική απόκλιση του ελλείμματος, το οποίο θα προσέγγιζε το 5,9% του ΑΕΠ. Σημειώνεται ότι στην κυβερνητική αυτή εκτίμηση, που μεταφράζεται σε δημοσιονομική επιδείνωση κατά 26 δισεκ. ευρώ, δεν συνυπολογίστηκαν τα δυνητικά έσοδα από μια σειρά νέων φόρων που προστέθηκαν στο νομοσχέδιο μέσω τροπολογιών της αριστερής αντιπολίτευσης. Αν και οι εν λόγω τροπολογίες υπερψηφίστηκαν από την Εθνοσυνέλευση, το Υπουργείο Οικονομικών τις αγνόησε στους τελικούς υπολογισμούς του, κρίνοντάς τις νομικά ανεφάρμοστες ή μη κοστολογήσιμες.

Οι δαπάνες

Ανάλογη εμπλοκή παρατηρήθηκε και στο σκέλος των δαπανών κατά την επεξεργασία του από την αρμόδια Επιτροπή Οικονομικών. Συγκεκριμένα, ενώ μέσω επιμέρους τροπολογιών της αντιπολίτευσης εγκρίθηκαν πρόσθετες δαπάνες ύψους 49 δισεκ. ευρώ, το τελικό εκτενώς τροποποιημένο κείμενο καταψηφίστηκε στο σύνολό του από την Επιτροπή. Αξιολογώντας την πορεία των συζητήσεων, ο Υπουργός Δημοσίων Λογαριασμών, κ. David Amiel, επεσήμανε προς την Εθνοσυνέλευση ότι, ενώ το νομοσχέδιο του προϋπολογισμού επιδέχεται διορθώσεις, μια ενδεχόμενη δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική απόκλιση θα δημιουργούσε μη αναστρέψιμες συνέπειες.

Κατόπιν της παραπάνω προχθεσινής καταψήφισης, το νομοσχέδιο διαβιβάστηκε αυτομάτως στη Γερουσία στην αρχική, κυβερνητική του μορφή. Στην Άνω Βουλή, η νέα Γενική Εισηγήτρια του Προϋπολογισμού, κα Christine Lavarde, εκ μέρους του κόμματος των Ρεπουμπλικανών (LR), παρουσίασε μια ιδιαιτέρως επικριτική έκθεση, χαρακτηρίζοντας την  κυβερνητική πρόβλεψη για ανάπτυξη 1% ως εξαιρετικά επισφαλή. Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής κριτικής, η έκθεση αποτιμά αρνητικά την οικονομική διαχείριση της τελευταίας δεκαετίας, κάνοντας λόγο για σημαντική επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών.

Ο κίνδυνος κρίσης χρέους

Προειδοποιώντας για τον κίνδυνο μιας ενδεχόμενης κρίσης χρέους και μιας διαφαινόμενης «ιταλοποίησης» (italianisation) της γαλλικής οικονομίας, η Γενική Εισηγήτρια υπογράμμισε ότι το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους εκτιμάται πως θα ανέλθει στα 125,8 δισεκ. ευρώ έως το 2030, έναντι 79,2 δισεκ. ευρώ το 2026.

Υπό αυτό το πρίσμα, η γερουσιακή πλειοψηφία προκρίνει μια διαφορετική δημοσιονομική στρατηγική: τη σταθερή μετατόπιση του βάρους από την αύξηση των φορολογικών εσόδων στη δραστική συγκράτηση των κρατικών δαπανών, με παράλληλη ελάφρυνση της αρχικώς προβλεπόμενης οικονομικής συνεισφοράς της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Σε θεσμικό επίπεδο, το υφιστάμενο κοινοβουλευτικό αδιέξοδο οδηγεί την εκτελεστική εξουσία στην εξέταση εναλλακτικών στρατηγικών. Πέραν της ενδεχόμενης ενεργοποίησης του άρθρου 49.3 του Συντάγματος, η Κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο νομοθέτησης μέσω συνταγματικών διαταγμάτων (ordonnances), βάσει του άρθρου 47, εφόσον παρέλθει άπρακτη η προθεσμία των 70 ημερών για την ολοκλήρωση των κοινοβουλευτικών συζητήσεων. Δεδομένου, ωστόσο, ότι η συγκεκριμένη διάταξη επιτρέπει αποκλειστικά την εφαρμογή του αρχικού σχεδίου νόμου, το οποίο εδράζεται στην υπεραισιόδοξη, πλέον, πρόβλεψη για ανάπτυξη 1%, προκρίνεται ως ορθότερη επιλογή η άμεση κατάθεση ενός διορθωτικού νομοσχεδίου αμέσως μετά την έκδοση των διαταγμάτων. Η κίνηση αυτή κρίνεται επιβεβλημένη προκειμένου να ενσωματωθούν απρόσκοπτα οι αναγκαίες νεότερες δημοσιονομικές παρεμβάσεις.

Δημοσιονομική και πολιτική πίεση

Η συσσωρευμένη δημοσιονομική και πολιτική πίεση αποτυπώνεται, πλέον, με σαφήνεια και στο κοινωνικό πεδίο. Αντιδρώντας στη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης, τα συνδικάτα προχώρησαν χθες σε μαζικές πανεθνικές κινητοποιήσεις, συγκεντρώνοντας, σύμφωνα με τις αρχές, 575.000 διαδηλωτές. Σε απάντηση των εν λόγω αντιδράσεων, ο Πρωθυπουργός κ. Sébastien Lecornu ανακοίνωσε τη σύγκληση έκτακτης Κοινωνικής Διάσκεψης (Conférence Sociale) με τους κοινωνικούς εταίρους την προσεχή Δευτέρα. Βασικό αντικείμενο της Διάσκεψης αναμένεται να αποτελέσουν οι μισθολογικές αναπροσαρμογές και το επίπεδο του κατώτατου μισθού (SMIC). Η έκβαση των συνομιλιών αυτών κρίνεται καθοριστική, καθώς αναδεικνύει τη δυσχερή θέση της εκτελεστικής εξουσίας, η οποία καλείται να εξεύρει ισορροπία μεταξύ των στενών δημοσιονομικών περιθωρίων και των εντεινόμενων κοινωνικών διεκδικήσεων.

Προσθήκη του MarketsReport.gr στην Google